Işık hücrelerime işliyor,
Göz bebeklerime dokunuyor,
Dudaklarımı ısırıyor ve beni izliyor uzaktan.
Müziğin ritmine bırakıyorum bedenimi.
Ruhumun, uğradığı ani zelzelelerden nasıl sağ çıktığını düşünüyorum.
Sağ mı çıktım yoksa öldüm ve dirildim mi?
Kayıp mı ettim ruhumu ve bırakıp gittim mi öylece?
Başımdan aşağı kaynar acılar döküldü.
Canını yaktım, kanatlarını kırdım martıların.
Şimdi yakıyorlar bedenimi, olağan hayretimle izliyorum olup biteni.
Ağlamalar işitiyor kulaklarım.
Evcil acılar biriktirmişim belli ki.
Geçmişimi kör ettim ve kulaklarını parçaladım anıların.
Yolun sonunda bir ışık vardı.
Baktım, gördüm, hissettim ama ulaşamadım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder