Küflü şiirlerine hapsolmuş bir şairin acizliği var üzerimde.
Bağıra çağıra şarkı söylerken abartıp detone olduğumu duyuyorum.
Bir bahar yaprağından gemiler yapıp ucuz dualara hapsetmek istiyorum onları.
Kırık beyaz elbisemi giyip kırmızı ruj sürüp bütün boş sokaklardan yalınayak geçmek istiyorum.
Rahat bir koltuk almak istiyorum mesela.
Üzerine yayım yayım yayılmak ve soğumuş kahvemden bir yudum daha alıp bütün kitapları okumak istiyorum.
Direnmek istiyorum bayım.
Sizsiz olmaya direnmek, sesinizi duymadan yaşamaya direnmek.
Bol bol sigara içmek istiyorum.
Sigara kartonlarından evler yapmak ve biriken küllerin arasında hayallerimi dolandırmak.
Ölmek istiyorum bazen bayım.
Sizinle aynı odada nefes alamamak beni öldürüyor.
Ağlamaktan nefesim tükeniyor üstelik.
Ve itiraf etmeliyim ay ışığında oturmayı özlüyorum sizinle.
Ben hiç bilmediğim enstrümanları çalmak istiyorum bayım.
En güzel besteler benim ruhumdan çıkmalı.
Ve perde açıldığında en göz alıcı kostümümle sizin için bir şeyler oynamalıyım.
En hayran kalınan martı olmak istiyorum.
Sonra size güzel pastalar yapmak ve çok seveceğinizi düşündüğüm şarabı yudumlamak...
Ben sizinle hiç tükenmeyecek hayallerimde baş başa olmak istiyorum bayım.
Sizinle olmak istiyorum.
Hatta, bütün hayatım boyunca sizli şiirler yazmak istiyorum bayım!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder