Hiç Beklemediği Zamanlarda İnsanın...

Yann Tiersen çalıyordu odada.
La Valse d'Amelie...
''Görüyor musun?'' dedi birden kadın.
''Gökyüzünde saklanmışlar, görüyor musun onları?
Henüz çocuktum; bin bir fırça darbesiyle boyamıştım bütün yıldızları.
Hayal kurmak kadar güvende hissettirmezdi hiçbir şey.
Hayal kurdukça masum kalanlardandım.
Gerçekleşmeyen her hayal beni daha da çocuk yapardı.
Daha hava bu kadar turuncu değilken buldun beni.
Huzurluydum o gece.''
Usulca öptü adamı.
Ellerinden tuttu ve yukarıya baktı.
''Şimdi görüyor musun onları?
Seni sevdiler. Bizi de sevdiler.
Beraber uyumadığımız her gece bizi daha az sevecekler.
Belki mutsuz da oluruz beraber. Ama gitme! Olmaz mı?''