Anesteziye alınmış bir ruha sahiptim.
Morfin de değildi bu, bambaşka bir şeydi.
Bütün uyuşturucuları karıştırıp yeni bir kimyasal elde ettiler benim için.
Bedenimi cep boyuna çevirdim ve gözlerinin irisine yerleştirdim.
Tam bu sırada, hayır daha da önceydi;
Sen gizemli bir hikayenin peşinde kendine dert üstüne acı edindin.
Şu saatlerde ben; eline çikolata tutuşturduğun minik bir kız çocuğu gibiyim.
Demek işler benim bildiğim gibi yürümüyormuş.
Gerçek; ne kadar da saçma sapan.
Değil mi?!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder