Bağırıyorum

Anlaşılan, herkes bir şans daha hak etmek için gelmemişti dünyaya.
Bazı ruhların bedenlerine hediye ettiği tek bir şans vardı.
Önemli olan bunu iyi kullanmaktı.
Görünenin aksine, ruhlar ait oldukları bedenlere sahip olmakta gecikmemiş;
Onları ele geçirmiş, süründürmüş, hatta tüketmişti.
Tükenen ruhun yok olmaya yüz tutmuş bedenlerinden biriyim ben de.
Bir akşam vakti güneşin batışının sonu gelirken; tekrar doğacağı ümidine kapılmıştım.
Ve o güneş bir daha asla doğmamıştı.
Mevsimleri tükettim sonra.
Sigara kartonlarından evler yaptım.
Hiç bilmediğim renklere boyadım yıldızları ve hiç anımsamadığım enstrümanları çaldım.
Geceleri gündüzleri özledim, gündüz vakitlerinde maganda kurşunlarını seyrettim.
Ve her kaldırım başında tecavüz edilmiş kadınlar tanıdım; geçmişini kurban eden birilerine.
Bazı insanların dünyaya gelişini hiç bir zaman idrak edemedim.
Midemi bulandırdı nefes alış verişleri bile.
Sonra bataklıklar armağan ettim kibirli suretlere.
Olağan durgunluğumla ölüp dirilmelerini seyrettim.
Kağıttan gemiler yaptım; her biri evlat verildi derin sulara.
Ve inkar edildi Tanrı tarafından; ettiğim bütün dualar.